Zachęcamy do kontaktu!
Dowiedz się, jak wykryć wady murów z cegły klinkierowej i uniknąć problemów z fugami, zaciekami oraz trwałymi odbarwieniami elewacji.
Odbierając dom, szczególną uwagę zwracamy na wygląd. Elewacje z klinkieru to symbol elegancji i wieloletniej trwałości. Taki mur miałby przetrwać dekady bez konserwacji. Praktyka pokazuje jednak, że mury licowe nie wybaczają błędów. Rażące różnice w spoinach, trwałe chemiczne odbarwienia czy wypłukana zaprawa mogą zrujnować estetykę budynku. Zrozumienie, skąd biorą się te defekty, jest kluczowe przy odbiorze. Naprawa zniszczonej powierzchni z klinkieru jest praktycznie niemożliwa i często zmusza do drogiego wyburzenia ściany.
Klinkier zawdzięcza twardość intensywnemu wypalaniu w wysokiej temperaturze. Ten proces powoduje jednak znaczne zwiększenie wymiarów produktu. Odchyłki dla naturalnej cegły klinkierowej mogą wynosić ponad centymetr na długości dwudziestu czterech centymetrów. Ekipy często o tym zapominają, usiłując murować klinkier z użyciem bardzo cienkich fug. Im mniejsza grubość spoiny, tym bardziej widoczne stają się naturalne krzywizny poszczególnych cegieł. Aby uniknąć wizualnego chaosu, spoiny muszą być szersze. Należy też kategorycznie zrezygnować z wklęsłego profilowania powierzchni fug, które potęguje wrażenie nierówności.
Poważnym wyzwaniem jest wypełnienie przerw między cegłami. Fachowcy często zostawiają puste spoiny w trakcie wznoszenia muru, planując wypełnić je zaprawą na końcu prac. Jeżeli szczelina nie zostanie mocno nawilżona, a gotowa fuga starannie pielęgnowana, materiał popęka. Każda nieszczelność w murze narażonym na zacinający deszcz skutkuje przeciekaniem. Działanie wody błyskawicznie wypłukuje zaprawę z konstrukcji, tworząc na elewacji rażąco widoczne zacieki. Utrzymywanie się takiego stanu prowadzi do trwałych i nieodwracalnych przebarwień klinkieru, których nie da się już zmyć.
Kolejnym grzechem jest dopuszczanie do długotrwałego kontaktu świeżej zaprawy z licową powierzchnią cegieł. Resztki te powinny być usuwane na bieżąco bezpieczną myjką z wodą pod ciśnieniem. Kiedy zaschnięte zabrudzenia stają się trudne do usunięcia, robotnicy sięgają po silne środki chemiczne. Użycie żrącej chemii bez konsultacji z producentem to ogromne ryzyko, gdyż kwasy potrafią na zawsze uszkodzić strukturę cegły.
Porównanie kosztów działań przy elewacji z klinkieruWycena nakładów na usunięcie takiej wady jest bezlitosna. Skuteczna naprawa trwale odbarwionej powierzchni konstrukcji murowej jest w praktyce niemożliwa. Przywrócenie stanu pierwotnego wymaga wyburzenia fragmentu elewacji i wymurowania go od nowa, co generuje astronomiczne koszty.
Element elewacji z klinkieru Prawidłowe działanie wykonawcy Rażąca usterka i jej skutki Kształtowanie grubości spoiny Zastosowanie szerokiej fugi maskującej różnice Cienka spoina drastycznie uwydatniająca krzywizny Wykonywanie i pielęgnacja fugi Dokładne nawilżenie i staranne zatarcie masy Pękanie, wypłukiwanie zaprawy przez deszcz Czyszczenie resztek zaprawy Mycie na bieżąco wodą pod ciśnieniem Żrąca chemia powodująca nienaprawialne odbarwienia
Odbiór elewacji z cegły klinkierowej to zadanie wymagające ostrożności. Ten piękny materiał traci walory przez brak wyobraźni wykonawców. Zbyt cienkie fugi przy nierównych cegłach, brak starannego wypełnienia prowadzący do wypłukiwania zaprawy, a przede wszystkim agresywne usuwanie zabrudzeń chemią to prosta droga do zniszczenia budynku. Przeoczenie tych wad na etapie odbioru przenosi na właściciela gigantyczne nakłady. Odbarwionego klinkieru nie da się zaszpachlować – konieczna jest inwazyjna i skrajnie droga rozbiórka zniszczonego muru.
Oceń artykuł:
Ustawienia plików cookie
Państwa dane osobowe mogą być używane do personalizacji reklam.